دل مجنون...!

اين بار با قواي جنون بردبارتر
دل مي زنم به آب از اين بي گدارتر

گفتم رها نمي شوم از خود ولي دلم
با جبر چشم هاي تو بي اختيارتر...

در باور و پسند دل من چه تحفه اي
از جاي بوسه ات به لبم يادگارتر

معجون حسن و مهر تو با من چه کرده است
مستم به شوق ديدن و دل بي قرارتر

در سنگالخ کاخ وصالت منم هنوز
با اين جنون قدم به قدم استوارتر

کم کم به سير وادي تاريک مي روند
اين چشم هاي روشنِ در انتظار تر

اي وقت از مسير دو چشمم گذشتنت
بر سينه ضربه هاي دلم بي شمارتر

وقت است تا به جذبه خود معجزي کني
تا اين ستاره ات نشود بي مدارتر

گلهاي من به عطر تنت خو گرفته اند
در بسترم شکوفه کن از اين بهارتر

زین العابدین محب علی

عطر باران...