عطر باران

مردی در کنار ساحل دورافتاده ایقدم می زد. مردی را در فاصله دورمی بیند که مدام خم میشود وچیزی را از روی زمین بر میدارد وتوی اقیانوس پرت میکند. نزدیکتر می شود، میبیند مردی بومی صدفهایی را که به ساحل می افتددر آب میاندازد. پرسیدم: صبح بخیر رفیق، خیلی دلم می خواهد بدانم چه می کنی؟ مرد پاسخ داد: این صدفها را در داخل اقیانوس می اندازم. الآن موقع مد دریاست و این صدف ها را به ساحل دریا آورده و اگر آنها را توی آب نیندازم از کمبود اکسیژن خواهند مرد. دوست من حرف تو را می فهمم ولی در این ساحل هزاران صدف این شکلی وجود دارد.تو که نمیتوانی آنها را به آب ...

باران که شدی مپرس این خانه ی کیست سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست باران که شدی، پیاله ها را نشمار جام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست باران! تو که از پیش خدا می آیی توضیح بده عاقل و فرزانه یکیست بر درگه او چونکه بیفتند به خاک شیر و شتر و پلنگ و پروانه یکیست با سوره ی دل، اگر خدارا خواندی حمد و فلق و نعره ی مستانه یکیست این بی خردان، خویش خدا می داننداینجا سند و قصه و افسانه یکیست از قدرت حق، هرچه گرفتند به کار در خلقت حق، رستم و موریانه یکیست گر درک کنی خودت خدا را بینی درکش نکنی، کعبه و بتخانه یکیست.. مولانا...

تاريك ترين ساعت شب، درست ساعات قبل از طلوع خورشيد است... اميدوار باش...

بيهوده نيست خواستن تو سراب من رازيست در عبور شبانه، شهاب من زيباترين نشانه من از تو گفتن است اي همدم هميشه اوقات ناب منچشمم توان ديدن روي تو را نداشت يک بار رنجه کن قدمی تا به خواب من از بي تو بودنم چه بگويم همين بس است زهر است بي تو جرعه شهد شراب من خواهم گذشت از همه و هر چه با من استآبادي تو باد تمام خراب من حتي نمانده نکته و ابهام کوچکي وقتي لب تو میشکفد در جواب من از رازهاي حافظ و سعدي کمی بگو ليلاي داستاني شعر و کتاب من دراین کتاب با قلم مهرباني ات بگذار نقطه ای سر خط عذاب من زین العابدین محب علی ...